W dniu 18 października 1997 roku zawarto

Porozumienie Uniwersytetów Polskich na rzecz Jakości Kształcenia,
znowelizowane 11 października 1999 roku oraz 4 listopada 2005 roku.

Jest ono pozarządową organizacją grupującą uniwersytety zainteresowane zapewnieniem wysokiej jakości kształcenia. Sygnatariuszami Porozumienia są rektorzy następujących uczelni (według kolejności złożonych podpisów):

  • Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (obecnie Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego)
  • Uniwersytetu Szczecińskiego
  • Uniwersytetu Wrocławskiego
  • Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
  • Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
  • Uniwersytetu w Białymstoku
  • Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
  • Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
  • Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie
  • Uniwersytetu Łódzkiego
  • Uniwersytetu Opolskiego
  • Uniwersytetu Gdańskiego
  • Uniwersytetu Warszawskiego
  • Uniwersytetu Śląskiego
  • Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  • Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego
  • Uniwersytetu Zielonogórskiego
  • Uniwersytetu Rzeszowskiego
  • Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego
  • Porozumienie ma sprzyjać:

  • tworzeniu procedur oceny programów uzgodnionych z systemami oceny stosowanymi w Unii Europejskiej
  • wspieraniu wejścia akredytowanych przez UKA jednostek do akademickich sieci europejskich i europejskich programów edukacyjnych
  • systematycznemu podnoszeniu jakości kształcenia
  • promowaniu dobrych jakościowo kierunków kształcenia i uczelni je oferujących.

    Zgodnie z powyższym Porozumieniem, Konferencja Rektorów Uniwersytetów Polskich (KRUP) powołała w dniu 31 stycznia 1998 roku.

    Uniwersytecką Komisję Akredytacyjną (UKA).

    W skład UKA wchodzi prorektor lub przedstawiciel rektora uczelni sygnatariusza Porozumienia. KRUP desygnuje do UKA dwóch przedstawicieli oraz mianuje przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących Komisji.

    Kadencja UKA jest dostosowana do kadencji władz uczelni, a celem jej działalności jest:

  • uzgadnianie i ujednolicenie standardów jakości kształcenia w uniwersytetach w ramach poszczególnych kierunków
  • stworzenie systemu akredytacji kierunków studiów
  • współpracę w zakresie tworzenia wspólnych systemów akredytacji z uczelniami o podobnym poziomie naukowym i ich stowarzyszeniami
  • współpracę z instytucjami akredytacyjnymi
  • wejście do europejskiej sieci agencji akredytacyjnych
  • stworzenie systemu mobilności studentów.

    Działalność UKA, obejmująca przede wszystkim uniwersytety polskie, może także objąć inne polskie szkoły wyższe, po zgłoszeniu przez nie kierunków do akredytacji.

    Procedurę akredytacyjną dla określonego kierunku studiów wszczyna się po zgłoszeniu przez co najmniej pięć uniwersytetów wniosków akredytacyjnych.

    Jednostka organizacyjna uczelni (wydział, instytut, katedra), ubiegająca się o akredytację określonego kierunku studiów, musi spełniać następujące warunki konieczne:

  • posiadać wewnętrzne zasady stymulowania i oceny jakości kształcenia
  • posiadać opracowany system punktów kredytowych zgodny z systemem europejskim ECTS.

    W postępowaniu akredytacyjnym ocenę wyznaczają następujące standardy ogólne:

  • zgodność prowadzonych zajęć (wykładów, seminariów, ćwiczeń, pracowni, laboratoriów itp.) ze specjalizacją naukową i dorobkiem badawczym prowadzących zajęcia nauczycieli akademickich, zatrudnionych w uczelni w wymiarze pełnego etatu
  • udział kadry profesorskiej w realizacji programu zajęć
  • liczba studentów danego kierunku studiów przypadających na jednego samodzielnego pracownika naukowego, wykładającego na tym kierunku, zatrudnionego na podstawowym etacie w uczelni prowadzącej podlegający akredytacji kierunek
  • zgodność programu kształcenia na danym kierunku i poziomie studiów, w tym konkretnych przedmiotów i zagadnień, z zakresem wiedzy, której opanowanie jest niezbędne do spełnienia europejskich standardów wykształcenia
  • określenie przez jednostkę organizacyjną prowadzącą dany kierunek sylwetki absolwenta
  • posiadanie infrastruktury dydaktycznej, a zwłaszcza
    - dostępność dla studentów w uczelnianej bibliotece literatury zalecanej w ramach poszczególnych przedmiotów
    - nowoczesność stosowanych technologii nauczania i odpowiednie do liczby studentów wyposażenia laboratoriów, pracowni i innych pomieszczeń dydaktycznych
  • prowadzenie udokumentowanej współpracy z liczącymi się ośrodkami naukowymi prowadzącymi kształcenie w zakresie analogicznego kierunku w tym, w przypadku uczelni zagranicznych, wymiany wykładowców i studentów

    Wydział (instytut, katedra) wyrażający chęć ubiegania się o akredytację określonego kierunku studiów, przedstawia jednocześnie Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej listę pięciu kandydatów do grupy ekspertów, zespołów oceniających i zespołów odwoławczych. Lista kandydatów powinna się składać z dwóch samodzielnych pracowników nauki zatrudnionych w uczelni wnioskującej oraz trzech samodzielnych pracowników nauki spoza tejże uczelni. Lista powinna ponadto zawierać zwięzłe dane o dorobku kandydatów wraz z pisemnymi zgodami na kandydowanie. UKA wybiera spośród wszystkich zgłoszonych kandydatów grupę ekspertów (6 do 12 osób), w tym jej przewodniczącego, oraz zespół oceniający (3 do 5 osób) lub kilka takich zespołów.

    Zadaniem grupy ekspertów jest przygotowanie, w ciągu dwóch miesięcy od daty powołania, szczegółowych standardów jakości kształcenia dla określonego kierunku studiów. Szczegółowe standardy podlegają zatwierdzeniu przez UKA.

    Zadaniem zespołu oceniającego jest:

  • sprawdzenie podczas wizyty w jednostce spełnienia tych standardów
  • przygotowanie raportu z oceny wraz z wnioskiem o udzielenie, odroczenie lub odmowę udzielenia akredytacji.

    Postępowanie akredytacyjne jest odpłatne; wysokość opłaty 12.000 PLN.

    Opłata jest wnoszona wraz z wnioskiem o akredytację. Kwota ta jest w całości przeznaczona na honoraria ekspertów, członków zespołów oceniających i odwoławczych oraz na ich zakwaterowanie i diety.

    Akredytacja jest udzielana na okres 2 lub 5 lat.